IMG_9310

Mijn persoonlijke verhaal #3 | Afscheid nemen van m’n vriendinnen, zusje en ouders

De afgelopen tijd heb ik regelmatig de vraag gehad: “blog/vlog je nog? Wat is het stil op goodtobeyou, is er iets aan de hand?”. Ja, er is een heleboel gebeurd het afgelopen jaar. In deel 2 kon je al lezen over hoe ik mezelf leerde te accepteren, hoe erg ik ervan overtuigd was dat ik geen man meer wilde ik mijn leven, maar toch verliefd werd. In deel 3 vertel ik jullie hoe deze liefde eigenlijk ‘onmogelijk’ was in mijn situatie en welke moeilijke keuzes ik heb moeten maken de afgelopen maanden.

Verliefd zijn, misschien wel het fijnste, mooiste gevoel wat er bestaat. Als die verliefdheid overgaat in liefde dan heb je echt iets moois te pakken. En dit overkwam mij ook. Al heel snel wist ik het zeker. Ik hou van hem en dit is serieus! 

Afscheid nemen van m’n vrienden en familie

Verliefd zijn is niet zo ingewikkeld zou je denken? Wel als je eigenlijk niet verliefd kan worden. Ik snap dat je dit niet helemaal begrijpt. Ik ga mijn best doen om het kort uit te leggen. Mijn geloofsovertuiging, Jehovah’s Getuigen, is altijd heel belangrijk voor mij geweest. Maar dan word je verliefd. Mijn geloofsovertuiging ging niet samen met het krijgen van een nieuwe relatie in mij situatie. Hiermee zou ik bepaalde bijbelse principes overtreden. Maar de liefde was zo sterk, waardoor ik op het punt kwam waarop ik een keuze moest maken. De keus was gaan voor de liefde of gaan voor het geloof en de liefde opzij zetten. 

Een onmogelijke keus als je het mij vraagt want je kan naar mijn mening je geloof niet zomaar kwijtraken, want dat geloof zit in je. Je gelooft iets of je gelooft het niet. Het praktiseren van het geloof gaat het in dit geval dus om. Die keus viel me zwaar, want hiermee zou ik ‘uitgesloten’ worden uit de gemeenschap wat behoorlijk veel consequenties heeft. Kort gezegd: ik kan niet meer omgaan met de mensen binnen het geloof. In mijn geval zo’n beetje al mijn vriendinnen, mijn zusje en ouders. Dus alle mensen waar ik zielsveel van hou. Een onmogelijke keus! Echt een keus die je gewoon niet wil maken. Uiteindelijk heb ik met pijn in m’n hart afscheid genomen van iedereen. En heb ik de liefde met beiden armen omarmt.

Leegte

Je kan je voorstellen dat dit voor een grote leegte en een gevoel van eenzaamheid zorgt. Van een druk, social leven met heel veel vrienden, heb ik vrijwel 99% hiervan verloren. Ik schrijf dit overigens niet uit kwaadheid of zelfmedelijden, want ik heb ontzettend veel respect voor deze mensen waar ik van hou en ik neem het ze ook niet kwalijk. Ik kijk terug op een hele mooie tijd als Jehovah’s Getuigen. Ik sta nog steeds achter het geloof. Maar momenteel is mijn levenswijze niet in overeenstemming met het geloof.

Mijn bedoeling is niet om met dit verhaal kwaadheid op te wekken. Ik accepteer het en heb er respect voor. Ik hoop dat jullie dit als lezers ook hebben. Maar het niet contact kunnen hebben met mensen die je dierbaar zijn is gewoon heel moeilijk en zwaar.

”Ik wil geen donkere wolk”

Wat ik niet wilde is dat het enorme verdriet als een donkere wolk boven mijn nieuwe relatie zou hangen, want ik had niet voor niets gekozen voor mijn vriend. Dit zou mij namelijk gelukkig maken. Hij benadrukte ook continue dat ik het gevoel ook gewoon moest toelaten en niet moest wegstoppen. Hij verzekerde mij dat hij er voor mij zou zijn. En dat was hij! Na heel wat tranen te hebben gehuild op zijn schouder heb ik mezelf weer herpakt. Natuurlijk voel ik nog steeds regelmatig de pijn, het verdriet en de leegte, maar ik geniet ook van het leven waarvoor ik gekozen heb. Een mooi leven! 

Inmiddels is deze serie blogs een soort van levensverhaal geworden. Er is dus heel veel veranderd in m’n leven. Al deze veranderingen hebben mij ontzettend veel energie gekost. Ik heb echt de tijd nodig gehad om alles een plekje te geven. De afgelopen weken heb ik vaker geprobeerd om het van me af te schrijven, maar ik blokkeerde elke keer weer. Na een paar dagen wintersport met m’n collega’s en de daarbij behorende harde klappen van het vallen op de skies, de avondjes apres skieen en het feesten hebben ervoor gezorgd dat de blokkade ineens verdween. Ik was nog geen dag terug en ik kon weer schrijven. Goddank!

Hoe nu verder met bloggen en vloggen?

Ik weet zeker dat ik niet ga stoppen. Verhalen delen, in welke vorm dan ook, is mijn uitlaatklep. Omdat ik geen contact meer heb mijn zusje, zal ik voortaan alleen doorgaan met goodtobeyou. Ergens kriebelt het ook om iets nieuws te beginnen. Een soort van nieuwe start ook op het gebied van mijn blog. Maar aan de andere kant sta ik meer dan ooit achter het concept ‘Good to be you’. Blij zijn met jezelf, jezelf goed genoeg vinden, jezelf het waard vinden is wat mij betreft de kern van het leven. Alleen vanuit hier kan je jezelf ontwikkelen, kan je liefde geven aan andere mensen en kan je echt gelukkig zijn. Dus ik ga er nog even over nadenken voordat ik dit (naar mijn mening) mooie schip verbrand. Tot die tijd blijf ik jullie hier lastigvallen met mijn hersenspinsels en verhalen. 

Bedankt dat je de moeite hebt genomen om dit te lezen. 

Liefs,

Sharona

17 Comments

  • Britt Oosterbaan februari 15, 2017 at 9:59 am

    Lieve Sharona, wow! Heb alle drie de delen gelezen en wat heftig en dapper dat je deze keuze hebt gemaakt en dat ook nog hebt willen delen! Respect! Lijkt me niks moeilijkers dan moeten kiezen tussen mensen van wie je houdt. Petje af en ik wens je alle goeds en liefde in de toekomst! X Britt

    Reply
  • Jasmijn februari 15, 2017 at 10:11 am

    Hoi sharona,
    Ik heb alle 3 de delen gelezen van je verhaal. Heftig en bewogen jaar heb je meegemaakt zeg! Knap dat je dit op papier kan zetten!
    Veel geluk met je nieuwe vriend
    Groetjes jasmijn

    Reply
  • Marloes februari 15, 2017 at 12:22 pm

    Sharona, ik ken je nog maar net maar ik vind je echt een voorbeeld van een krachtige vrouw die zo positief in het leven staat en het leven echt omarmt. Ik heb echt heel veel respect voor je. #inspirerend

    Reply
  • Jeanne februari 15, 2017 at 1:32 pm

    Lieve Sharona ik heb al jou verhalen gelezen tot nu toe met heel veel respect ik vind het heel moedig van je om dit zo keurig te verworden.liefs❤

    Reply
  • Britt februari 15, 2017 at 3:05 pm

    Jeetje meid wat super heftig en wat knap en sterk van je dat je uiteindelijk toch de keuze hebt kunnen maken en voor de liefde bent gegaan. Heel mooi verwoord! Ik hoop dat jullie heel gelukkig met elkaar worden en nog lang van elkaar kunnen genieten!

    Reply
  • Ingrid februari 15, 2017 at 3:57 pm

    Wat een heftig verhaal Sharona! Heel knap van je dat je deze stap hebt durven zetten. Ben blij voor je dat je zo’n lieve vriend hebt waar je op kunt steunen.

    Reply
  • Roos februari 15, 2017 at 5:23 pm

    Jeetje wat een verhaal… Heel veel respect op de manier hoe je er mee omgaat en hoe je erover schrijft en praat.
    Ennuh, je weet bij wie je moet zijn als je zin hebt in een feestje of drankje in de stad hè 😉 !!

    Reply
  • Pieter februari 15, 2017 at 7:09 pm

    Hoi Sharona, ik val er met deze blog een beetje midden in, maar wat een verhaal, joh. Wat een onmogelijke keuze. 🙁 Maar goed om te horen dat je zo sterk bent. Ik wens je heel veel liefde toe. Daar gaat het toch allemaal om. 🙂
    Groetjes, Pieter

    Reply
  • Farah februari 15, 2017 at 8:21 pm

    Lieve Sharona, ademloos je drie delen gelezen. Wat een pracht en kracht meid ben je ook. Heftig dat je deze keuze moest maken. Echt onwijs mooi en knap dat je naar je hart hebt geluisterd en de liefde zo hebt omarmt. Een onwijs dikke virtuele knuffel. Heel veel liefs, Jesse & Faar

    Reply
  • Diana februari 15, 2017 at 8:48 pm

    Lieve Sharoon,
    Ik heb alle blogs nog eens na elkaar gelezen, wat een heftige periode en moeilijke keuzes heb je moeten maken… wees trots op jezelf, zeker als je er nu gelukkiger uit komt. Je bent een topper! Veel geluk in je nieuwe liefde en leven. Veel liefs Diaan

    Reply
  • Kelly februari 15, 2017 at 9:01 pm

    Lieve Sharona,

    Ik heb net het laatste deel van je verhaal gelezen en WoW! Wat een jaar heb jij achter de rug en wat een moeilijke keuze heb jij moeten maken. Ik heb heel veel bewondering en respect voor je! Mooi om te lezen dat je zoveel steun en liefde krijgt van je vriend. Veel liefs Kelly

    Reply
  • Aneta februari 16, 2017 at 10:44 am

    Jeetje, wat een pittig verhaal. Ik kan niet anders zeggen dat dit zo’n dappere keuze is die je hebt gemaakt. Ooit heb ik ook een vriendje gehad die dit geloof met zich mee droeg. Op zijn 18e moest hij kiezen: binnen het geloof blijven of de wijde wereld in. Hij koos voor het laatste. Hij heeft geleerd welke mensen echt om hem geven en wat het leven zo belangrijk maakt: je eigen geluk of het geluk van de ander

    Reply
  • Malou | Blonde Blossom februari 16, 2017 at 1:11 pm

    Wauw wat ongelofelijk heftig dat je hiervoor moest kiezen! Ik kan me indenken wat een enorme impact het moet hebben als je moet kiezen voor je geloof of je relatie. Goed dat je je hart hebt gevolgd en ik hoop dat dit de juiste keuze was voor jou! <3

    Reply
  • Ramon februari 16, 2017 at 1:16 pm

    Ik kan alleen maar een diepe buiging maken voor de manier waarop jij je denken hebt omgebogen! 🙏🏻🙏🏻🙏🏻

    Reply
  • Rachel februari 16, 2017 at 8:05 pm

    Wat onwijs heftig om te lezen.. ik ben zelf hervormd en ik heb ook een keuze moeten maken.. nu is het alleen bij onze gemeenschap niet zo dat je dan uitgebannen word.. gelukkig niet.. ik heb respect voor je keuze en ik vind het mooi hoe je erover schrijft! Rustig aan en je komt er wel. Follow your heart.

    Reply
  • Lindsay februari 19, 2017 at 5:36 pm

    Wauw wat een verhaal. Zoveel moed en kracht komt hier uit. Ben een beetje sprakeloos. Knap dat je deze stap hebt gezet en dat jij je hier fijn bij voelt!

    Liefs <3

    Reply
  • Henk en Kees maart 13, 2017 at 12:15 am

    Je kent mij niet, maar wel mijn man Kees. Hij is door eenzelfde proces gegaan, dus weet wat je doormaakt. We wensen je heel veel kracht toe in je verdere leven. We hopen, dat je de overtuiging hebt, dat bij jezelf blijven, je leven werkelijk inhoud geeft. Veel geluk!

    Reply

Leave a Comment